Dr. Jenny Copius Peereboom-Stegeman
Toxicoloog
Jenny Copius Peereboom-Stegeman is toxicoloog, gespecialiseerd in de effecten van zware metalen op diverse orgaansystemen. Afgestudeerd als bioloog promoveerde zij in 1974 aan de Universiteit van Amsterdam op reproductie-onderzoek. Dit onderzoek ging al snel in de richting van de schadelijkheid van bepaalde stoffen op de foetus, waaronder vooral de invloed van zware metalen. In 1987 werd ze universitair hoofddocent aan de Radboud Universiteit Nijmegen, vakgroep toxicologie, alwaar zij tot haar vervroegde pensionering in 2005 onderwijs verzorgde in de algemene en speciële toxicologie . Zij was lid van de Gezondheidsraad en van een aantal commissies ervan.
Drs. Robert LinschotenJenny Copius Peereboom-Stegeman is toxicoloog, gespecialiseerd in de effecten van zware metalen op diverse orgaansystemen. Afgestudeerd als bioloog promoveerde zij in 1974 aan de Universiteit van Amsterdam op reproductie-onderzoek. Dit onderzoek ging al snel in de richting van de schadelijkheid van bepaalde stoffen op de foetus, waaronder vooral de invloed van zware metalen. In 1987 werd ze universitair hoofddocent aan de Radboud Universiteit Nijmegen, vakgroep toxicologie, alwaar zij tot haar vervroegde pensionering in 2005 onderwijs verzorgde in de algemene en speciële toxicologie . Zij was lid van de Gezondheidsraad en van een aantal commissies ervan.
Natuurgeneeskundig en orthomoleculair arts
Robert Linschoten heeft als arts vanaf 1981 een praktijk voor natuur- en orthomoleculaire geneeskunde in Utrecht. Eerder was hij werkzaam in de psychiatrie, als huis- en studentenarts, en was hij docent Huisartsgeneeskunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Voeding en sapvasten zijn belangrijke onderdelen van zijn therapie. Hij legt zich de laatste jaren toe op de behandeling van mensen met hypothyreoïdie. Hij is erelid van de Maatschappij ter Bevordering van de Orthomoleculaire Geneeskunde (MBOG) en van de Artsenvereniging voor Biologische en Natuurlijke Geneeskunde (ABNG).
Prof. dr. Frits MuskietRobert Linschoten heeft als arts vanaf 1981 een praktijk voor natuur- en orthomoleculaire geneeskunde in Utrecht. Eerder was hij werkzaam in de psychiatrie, als huis- en studentenarts, en was hij docent Huisartsgeneeskunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Voeding en sapvasten zijn belangrijke onderdelen van zijn therapie. Hij legt zich de laatste jaren toe op de behandeling van mensen met hypothyreoïdie. Hij is erelid van de Maatschappij ter Bevordering van de Orthomoleculaire Geneeskunde (MBOG) en van de Artsenvereniging voor Biologische en Natuurlijke Geneeskunde (ABNG).
Hoogleraar Pathofysiologie en Klinisch Chemische Analyse
Frits Muskiet studeerde scheikunde aan de Universiteit van Groningen. In 1979 promoveerde hij in de biochemie. In die tijd werd hij klinisch chemicus in het Academisch Ziekenhuis Groningen. Sinds 2000 is hij hoogleraar Pathofysiologie en Klinisch Chemische Analyse. De interesse van Frits Muskiet beslaat een breed onderzoeksgebied: voeding (essentiële vetzuren, vitamines), psychiatrie (schizofrenie, autisme), atherosclerose (vetten en hyperhomocysteïnemie), sikkelcelziekte en verloskunde/perinatologie (voeding, preëclampsie), evolutiegeneeskunde en ‘evidence based’ laboratoriumgeneeskunde. Sommige van deze activiteiten worden in nauwe samenwerking uitgevoerd met collega’s van Curaçao. Hij is (co)auteur van meer dan 200 Pubmed-artikelen.
Prof. dr. Stephen SchoenthalerFrits Muskiet studeerde scheikunde aan de Universiteit van Groningen. In 1979 promoveerde hij in de biochemie. In die tijd werd hij klinisch chemicus in het Academisch Ziekenhuis Groningen. Sinds 2000 is hij hoogleraar Pathofysiologie en Klinisch Chemische Analyse. De interesse van Frits Muskiet beslaat een breed onderzoeksgebied: voeding (essentiële vetzuren, vitamines), psychiatrie (schizofrenie, autisme), atherosclerose (vetten en hyperhomocysteïnemie), sikkelcelziekte en verloskunde/perinatologie (voeding, preëclampsie), evolutiegeneeskunde en ‘evidence based’ laboratoriumgeneeskunde. Sommige van deze activiteiten worden in nauwe samenwerking uitgevoerd met collega’s van Curaçao. Hij is (co)auteur van meer dan 200 Pubmed-artikelen.
Professor Sociology and Criminal Justice
Stephen Schoenthaler is verbonden aan de California State University, Stanislaus. Al vanaf 1982 is zijn belangrijkste onderzoeksgebied voeding en gedrag. Zijn onderzoek is baanbrekend en hij heeft betreffende dit thema wereldwijd de meeste wetenschappelijke publicaties op zijn naam staan. Op het ogenblik inventariseert hij de relatie tussen afzonderlijke voedingsstoffen met IQ en gedrag. Hij is adviseur geweest van onder andere de U.S. Department of Justice en andere overheidsinstellingen. In 2000 won hij de Linus Pauling Award en in 2002 van zijn eigen universiteit de Outstanding Research and Creative Activity Award.
Dr. Gert SchuitemakerStephen Schoenthaler is verbonden aan de California State University, Stanislaus. Al vanaf 1982 is zijn belangrijkste onderzoeksgebied voeding en gedrag. Zijn onderzoek is baanbrekend en hij heeft betreffende dit thema wereldwijd de meeste wetenschappelijke publicaties op zijn naam staan. Op het ogenblik inventariseert hij de relatie tussen afzonderlijke voedingsstoffen met IQ en gedrag. Hij is adviseur geweest van onder andere de U.S. Department of Justice en andere overheidsinstellingen. In 2000 won hij de Linus Pauling Award en in 2002 van zijn eigen universiteit de Outstanding Research and Creative Activity Award.
Hoofdredacteur Ortho; dagvoorzitter
Gert Schuitemaker is directeur van het Ortho Institute. Hij introduceerde de orthomoleculaire geneeskunde in Nederland in 1983. Al tijdens zijn apothekersstudie hield hij zich bezig met deze nieuwe tak van de medische wetenschap, zoals die in 1968 is gedefi nieerd door tweevoudig Nobelprijswinnaar Linus Pauling in het tijdschrift Science (1968; 160:265-271). Schuitemaker is van mening dat in geval van vooral chronische ziekten in principe eerst gekeken moet worden in hoeverre voeding en voedingsstoffen in optimale dosering de patiënt kunnen helpen, alvorens medicijnen of andere medische behandelingen worden ingezet.
Drs. Anneke SpaaksGert Schuitemaker is directeur van het Ortho Institute. Hij introduceerde de orthomoleculaire geneeskunde in Nederland in 1983. Al tijdens zijn apothekersstudie hield hij zich bezig met deze nieuwe tak van de medische wetenschap, zoals die in 1968 is gedefi nieerd door tweevoudig Nobelprijswinnaar Linus Pauling in het tijdschrift Science (1968; 160:265-271). Schuitemaker is van mening dat in geval van vooral chronische ziekten in principe eerst gekeken moet worden in hoeverre voeding en voedingsstoffen in optimale dosering de patiënt kunnen helpen, alvorens medicijnen of andere medische behandelingen worden ingezet.
Socioloog; ervaringsdeskundige
Anneke Spaaks is in 1988 als socioloog afgestudeerd aan de Rijksuniversiteit Leiden. Daar begon ze met haar promotie-onderzoek ‘Kunst, Kwaliteit, Samenleving’. In verband met haar ziekte moest ze dit onderzoek afbreken. Door het veelvuldig missen van de juiste diagnose (hypothyreoïdie) heeft zij jarenlang gekampt met psychische en lichamelijke stoornissen. Uiteindelijk, na vaststelling van de oorzaak en behandeling ervan, herstelde ze. Haar zoektocht leidde tot het schrijven van het boek ‘Moe, Angstig, Depressief’ (2008) waarin ze haar ervaringen beschrijft. Thans is zij werkzaam voor de kritische schildklierpatiëntenvereniging ‘Hypomaarniethappy’. Een tweede, meer wetenschappelijk boek over schildklierziekten heeft ze in voorbereiding.
Dr. Ir. Jos WieldersAnneke Spaaks is in 1988 als socioloog afgestudeerd aan de Rijksuniversiteit Leiden. Daar begon ze met haar promotie-onderzoek ‘Kunst, Kwaliteit, Samenleving’. In verband met haar ziekte moest ze dit onderzoek afbreken. Door het veelvuldig missen van de juiste diagnose (hypothyreoïdie) heeft zij jarenlang gekampt met psychische en lichamelijke stoornissen. Uiteindelijk, na vaststelling van de oorzaak en behandeling ervan, herstelde ze. Haar zoektocht leidde tot het schrijven van het boek ‘Moe, Angstig, Depressief’ (2008) waarin ze haar ervaringen beschrijft. Thans is zij werkzaam voor de kritische schildklierpatiëntenvereniging ‘Hypomaarniethappy’. Een tweede, meer wetenschappelijk boek over schildklierziekten heeft ze in voorbereiding.
Klinisch chemicus
Jos Wielders is van oorsprong analytisch chemicus. Na zijn promotieonderzoek was hij enkele jaren werkzaam in de (receptvrije) farmacie en aansluitend specialiseerde hij zich tot klinisch chemicus in het Academisch Ziekenhuis Maastricht. Sinds 1993 is hij werkzaam in Meander Medisch Centrum te Amersfoort met een speciale belangstelling voor alcoholbiomarkers en vitamine D-onderzoek. Op deze gebieden heeft hij tal van publicaties op zijn naam staan. Bekendheid kreeg zijn onderzoek naar de vitamine D-status bij zwangeren en pasgeborenen. Vooral in de allochtone bevolkingsgroepen werden ernstige deficiënties geconstateerd.
Jos Wielders is van oorsprong analytisch chemicus. Na zijn promotieonderzoek was hij enkele jaren werkzaam in de (receptvrije) farmacie en aansluitend specialiseerde hij zich tot klinisch chemicus in het Academisch Ziekenhuis Maastricht. Sinds 1993 is hij werkzaam in Meander Medisch Centrum te Amersfoort met een speciale belangstelling voor alcoholbiomarkers en vitamine D-onderzoek. Op deze gebieden heeft hij tal van publicaties op zijn naam staan. Bekendheid kreeg zijn onderzoek naar de vitamine D-status bij zwangeren en pasgeborenen. Vooral in de allochtone bevolkingsgroepen werden ernstige deficiënties geconstateerd.